مهستی گنجوی
از مجموعه: رباعیات «نسخهٔ دوم»
دی خوش پسری بدیدم اندر «زوزن»
کو لاف زنی ز خوبرویان زو، زن
او بر دل من رحم نکرد یک سوزن
خود دود دل منش ستانَد زو زن