مهستی گنجوی
از مجموعه: رباعیات «نسخهٔ دوم»
دارم گه و بیگه ز که و مه کم و بیش
نفع و ضرر و خیر ز بیگانه و خویش
این طَرفه که آن دوست چو دشمن مه و سال
گوید بد و نیکم شب و روز از پس و پیش