مهستی گنجوی
از مجموعه: رباعیات «نسخهٔ دوم»
قصاب یکی دنبه برآورد ز پوست
در دست گرفت و گفت وه وه چه نکوست
با خود گفتم که غایت حرصش بین
با اینهمه دنبه، دنبه میدارد دوست