مهستی گنجوی
از مجموعه: رباعیات «نسخهٔ دوم»
هنگام صبوح، گر بت حور سرشت
پر می قدحی به من دهد بر لب کشت
هر چند که از من این سخن باشد زشت
سگ به ز من ار هیچ کنم یاد بهشت