شمارهٔ ۶۵۵

ای ترا جلوه خوش و قامت رعنا موزون

همه اندام تو نیکو همه اعضا موزون

بیت ابروی تو ناخن به جگر بیش زند

گرچه دیوان رخت هست سراپا موزون

گرنه اندیشة آن قامت رعنا باشد

مصرعی سر نزند تا ابد از ما موزون

جلوه بیجا نکنی زانکه چو بیجا باشد

مصرعی می‌شود از یک حرکت ناموزون

عشق را باش که گر عشق نباشد فیّاض

نکته‌ای سر نزند از دل دانا موزون