شمارهٔ ۴۲۵

خوش آنکه از سفر آن غمگسار باز آید

که عمر رفته به امیّد یار باز آید

بهار رفت ز گلزار عیش ما بی تو

خوش آن دمی که به گلشن بهار باز آید

غبار کوی تو از دیده شسته شد از اشک

خوشا دمی که به چشم آن غبار باز آید

به رهگذار وفایش نشسته منتظریم

بدین امید کزین رهگذار باز آید

قرار رفته ز دل، رفته تا ز دل فیّاض

خوش آنکه در دل زارم قرار باز آید