شمارهٔ ۳۴۱

هر کس به عارض تو خط مشک فام خواند

مضمون تیره بختی ما را تمام خواند

من طفل مشربم ز فنون هنر مرا

چندان سواد بس که توان خطّ جام خواند

در داد جمله را به سر گِرد خوانِ غم

گردون صلای عامی و ما را به نام خواند

قسمت به روزنامة احوال من به سهو

صبحی نوشته بود ولی بخت، شام خواند

فیّاض تا زمن سبق خامشی گرفت

مشکل دگر تواند درس کلام خواند