شمارهٔ ۲ - صدر دنیا و دین

صدر دنیا و دین که خاک درت

اهل دیز است سرمه حدقه

در عالیت را ملوک زنند

بوسه بر آستانه و طبقه

بست عدل تو ایدی ظلمه

خست حزم تو اعین فسقه

در نکوکاری و نکونامی

یافتی بر جهانیان سبقه

پدر اهل دین و دنیائی

از طریق مروت و شفقه

از پی صحت تو هر فرزند

بر تو کردند جان خود نفقه

به شدی و عزیز جان ترا

کرد ایزد ببندگان صدقه

به زمان ده که تا به مطبخ تو

گاو زیر زمین شود مرقه