شمارهٔ ۲۴۷

ما قدح جز زکف شاهد صادق نزنیم

باده در بزم حریفان منافق نزنیم

جوهر صدق و وفاق است می ناب، سزاست

که بجز در نظر یار موافق نزنیم

نز پی شهوت نفسانی و تغییر حواس

جز پی کشف مقامات و حقایق نزنیم

جز بدین جرعه می قطع علائق نشود

تا ننوشیم دم از قطع علائق نزنیم

ما که چشم کرم از حضرت خالق داریم

شرک باشد اگر از بیم خلایق نزنیم

نقد وقت است مرا عشق و چو افتاد بدست

بغنیمت، زنخ از سابق و لاحق نزنیم