رباعی شمارهٔ ۱۷۳

زان کوزهٔ می که نیست در وی ضرری

پُر کن قدحی، بخور، به من ده دگری

زان پیش‌تر ای صنم که در رهگذری

خاک من و تو، کوزه‌ کند، کوزه‌گری