رباعی شمارهٔ ۱۵۶

یک جُرعه میِ کُهَن ز مُلکی نو به

وَز هر چه نه مِی طریق بیرون شو به

دَر دَست به از تخت فریدون صد بار

خشتِ سَرِ خُم زِ مُلکِ کیخسرو به