مشتاق اصفهانی
از مجموعه: رباعیات
خوش آنکه کنم خاطر غمدیده خویش
شاد از قدم یار پسندیده خویش
چند آه کشم اشک فشانم برهش
گاه از دل خویش و گاه از دیده خویش