مجد همگر
از مجموعه: رباعیات
آمد بنشست، گفت: «برخیز و برو!
مستی و دمید صبح، برخیز و برو!»
لب بر لب من نهاد و میگفت به راز:
«کای یار دلاویز، میاویز و برو!»