شمارهٔ ۵۰۰

ای گاه عتاب خوی بدساز تو خوش

هنگام فریب عشوه و ناز تو خوش

چون عارض گل روی دل‌افروز تو خوب

چون نغمه بلبل دم و آواز تو خوش