شمارهٔ ۲۹۹

ظلمی‌ست بر آن دیده که در تو نگرد

حیف است بر آن زبان که نام تو برد

نقصی‌ست بر آن خاک که بر وی گذری

عیب است بر آن باد که بر تو گذرد