شمارهٔ ۲۱۶

دی بگذشتم چو بیهشان بر در و دشت

وز بوی گلاب و گل دماغم پر گشت

گفتم که چه حالت است گفتند این دم

آن گلرخ سروقامت آنجا بگذشت