مجد همگر
از مجموعه: رباعیات
در بزم شهان چو آب من روشن نیست
جز بر سر خاک تیرهام مسکن نیست
آن شد که نَبُد رخصت بیرون شدنم
اکنونم اجازه درون رفتن نیست