مجد همگر
از مجموعه: رباعیات
گرچه ز مه و مهر به رخ بردی دست
خود بین مشو و مباش آیینه پرست
کاین آینه بس آینه رخ را دیدهست
کز زنگ اجل تیره شد و آینه هست