جهان ملک خاتون
از مجموعه: در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها
هر گه که گلی تازه به صبحم بنمود
کز دیدن آن فتوح روحم بفزود
زان گل بویی هنوز بر من نوزید
کش باد فنا ز پیش چشمم بربود