جهان ملک خاتون
از مجموعه: رباعیات
امشب مه ده چار بیاراسته بود
نور از رخ تو به عاریت خواسته بود
در باغ گذشتهای همانا تو و سرو
بر عذر قدمهای تو برخاسته بود