جهان ملک خاتون
از مجموعه: رباعیات
چشمت به کرشمه بین که جان میبخشد
مستست و به یک لحظه جهان میبخشد
دل را ز من خسته مسکین بربود
و آنگاه به ابروش روان میبخشد