شمارهٔ ۳۱۳

گل هر ابر رنگین هوایی است

دل هر قطره گلچین هوایی است

طراوت از طراوت می زند جوش

لب هر موج تحسین هوایی است

سپندی سوزم از حیرت در این دشت

که هر گردیش آیین هوایی است

نفس دزدیده تر کز هر گل صبح

هوا در خواب شیرین هوایی است

که ساقی شد که در هر گوشه باغ

سرمستی به بالین هوایی است