شمارهٔ ۲۰۴

گلبانگ عاشقان چمن راز بلبل است

تا گوش کار می‌کند آواز بلبل است

دل می‌رمد ز گلشن حیرت مکن سؤال

هر لب گشودنم پر پرواز بلبل است

طوفان ناله می‌دمد از باغ گریه‌ام

گلهای اشک من صدف راز بلبل است

شد شیشه‌ام ز باده گلرنگ موج گل

تا جلوه کرده خانه برانداز بلبل است

مخمور گل پرست شد از شوق جام اسیر

در سینه‌اش چو دل تپد انداز بلبل است