شمارهٔ ۱۶۴

طریق عشق سپردن طریق بوالعجبیست

نشان عشق نجستن نشان بی طلبیست

مگو که: عشق حرامست در طریقت شرع

که مست باده عشق اند اگر ولی و نبیست

شراب ما همه از خم لامکان آمد

چه جای کاسه چینی و شیشه حلبیست؟

ز موج عشق برقصیم و فاش می گوییم :

خوشست شورش مستان، اگرچه بی ادبیست

بیا بمجلس رندان و حال ما بنگر

که جام ما ز می کوثر است، نه عنبیست

مگو که: معنی قرآن حبیب از که گرفت؟

زبان او عجم آمد، روان او عربیست

طراوت دل و جان جلوهای مجنونست

نشان بی طلبی ها نشان بی طربیست

تو طالب چلبی شو، که مقصد اقصیست

که فیض روح مقدس ز حضرت چلبیست

ببین که: قاسم بیدل ز دست رفت تمام

بدان که ساقی جانها نبی مطلبیست