شمارهٔ ۱۳۲۸

ایکه بر بالین طبیب جان بیمار منی

از تو بوی آشنا آید مگر یار منی

گر نگفتم با رقیبانی نگویی غافلم

غیرتم آید که گویم پیش اغیار منی

با حریفان هوسناکت هزاران مرحمت

من که از جان با توام در بند آزار منی

ایکه از روی چو گل یاد آری و خال سیاه

وه تو هم عاشق مگر بر لاله رخسار منی

گرچه چون اهلی نگردم هرگز از وصل تو شاد

زینقدر شادم که میگویم تو دلدار منی