شمارهٔ ۱۱۵۲

وَه که باز از کف عنانِ دل برون خواهد شدن

دل که بود آسوده دیگر غرق خون خواهد شدن

اینچنین کان روی زیبا در نظر آید مرا

چهره‌ام زرد و سِرشکم لاله گون خواهد شدن

من نظر پوشم مبادا در دلم آید درون

گر حریف اینست در جان هم درون خواهد شدن

زین کشش گر مهر او دارد دل من دور نیست

گر ز کنج عافیت دیگر برون خواهد شدن

گر کشد زین دست اهلی حلقه زلف بتان

عاقبت سر حلقه اهل جنون خواهد شدن