جویای تبریزی
از مجموعه: رباعیات
از رنجش او دلم مشوش باشد
بیطاقت و ناصبور و ناخوش باشد
از جوش فسردگی شود بسته چو شمع
سرچشمهٔ اشکم ار ز آتش باشد