سعدی شیرازی
از مجموعه: دیوان اشعار
گویند مرو در پی آن سرو بلند
انگشتنمای خلق بودن تا چند؟
بیفایده پندم مده ای دانشمند
من چون نروم؟ که میبرندم به کمند