آشفتهٔ شیرازی
از مجموعه: غزلیات
بوستان باغ بهشت است و عیان میبینم
نیستم آدم اگر بیتو در او بنشینم
هیچ دانی ز چه از کف ننهم جام شراب؟
زآن که عکس رخ دلدار در آن میبینم